No i nie tylko śniegiem sypnęło, ale też zdrowo zasypało nasze miasto. I naszą krakowską wieś także.
Przedwczoraj kierowca wożący Asika do szkoły nie dojechał do nas, bo utknął po drodze w zaspie i dziecię niespodziewanie wolny dzień zyskało. Wczoraj było ciut lepiej, dzisiaj też, ale jutro? Nie spodziewam się niczego dobrego, bo od kilku godzin śnieg pada nieprzerwanie i zadymka szaleje. Kraków jest sparaliżowany - komunikacja miejska stanęła. Całe szczęście, że mój małżowin w domu był i mógł pojechać po Agnieszkę, która nie miała czym po zajęciach do domu wrócić. Prawie umarłam ze śmiechu przeczytawszy na interii lokalnej apel prezydenta Majchrowskiego do mieszkańców o rezygnację z jazdy własnymi samochodami i przesiadkę do tramwajów i autobusów. Info aktualizowane już po powrocie Gagi do domu. Ha ha ha.
Przedwczoraj kierowca wożący Asika do szkoły nie dojechał do nas, bo utknął po drodze w zaspie i dziecię niespodziewanie wolny dzień zyskało. Wczoraj było ciut lepiej, dzisiaj też, ale jutro? Nie spodziewam się niczego dobrego, bo od kilku godzin śnieg pada nieprzerwanie i zadymka szaleje. Kraków jest sparaliżowany - komunikacja miejska stanęła. Całe szczęście, że mój małżowin w domu był i mógł pojechać po Agnieszkę, która nie miała czym po zajęciach do domu wrócić. Prawie umarłam ze śmiechu przeczytawszy na interii lokalnej apel prezydenta Majchrowskiego do mieszkańców o rezygnację z jazdy własnymi samochodami i przesiadkę do tramwajów i autobusów. Info aktualizowane już po powrocie Gagi do domu. Ha ha ha.
Jest także bardzo zimno. Rano było -10 i zaliczyłam swoistą krioterapię, he he he, jadąc (a najpierw ze 20 minut idąc do autobusu) do LUXMEDU z materiałem na posiew. A iść trzeba było, bo chyba Asia słabo na Urotrim zareagowała i trzeba sprawdzić, co oznaczają te niepokojące, a widoczne gołym okiem właściwości moczu. Coś mi się wydaje, że znowu jakaś paskuda się przyplątała.
Ach, jak miło było do domu wrócić! Gorąca herbatka z sokiem malinowym i prasowanko na rozgrzanie rąk. Nie znoszę prasować, ale tym razem z zapałem machałam żelazkiem i z lubością składałam takie ciepełkie ciuszki Asi.
Co z tego? Kierowca pod sam dom z Myszką zajechał, więc do przejścia miałyśmy zaledwie kilka metrów, a ręce zmarzły mi tak, że dziecko syczało podczas rozbierania. Do bani z taką pogodą!
Co z tego? Kierowca pod sam dom z Myszką zajechał, więc do przejścia miałyśmy zaledwie kilka metrów, a ręce zmarzły mi tak, że dziecko syczało podczas rozbierania. Do bani z taką pogodą!
I najważniejsze: od wczoraj Asiolek chodzi i to nawet całkiem przyzwoicie. Wreszcie jej chód zaczął fizjologiczny przypominać, a i siły w nogach ma dostatecznie dużo. Dobrze dziecię było/jest rehabilitowane, a i regularne ćwiczenia przez cały czas od operacji z całą pewnością odegrały ważną rolę.
Pozdrawiam cieplutko,
Marta.
PS. A tak było niemal cztery lata temu, 6 grudnia 2006 r. "Mikołajowy prezent od Asiolka".Marta.
