Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Filmiki. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Filmiki. Pokaż wszystkie posty

środa, 1 grudnia 2010

Prezent prawie mikołajkowy ;)

No i nie tylko śniegiem sypnęło, ale też zdrowo zasypało nasze miasto. I naszą krakowską wieś także.
Przedwczoraj kierowca wożący Asika do szkoły nie dojechał do nas, bo utknął po drodze w zaspie i dziecię niespodziewanie wolny dzień zyskało. Wczoraj było ciut lepiej, dzisiaj też, ale jutro? Nie spodziewam się niczego dobrego, bo od kilku godzin śnieg pada nieprzerwanie i zadymka szaleje. Kraków jest sparaliżowany - komunikacja miejska stanęła. Całe szczęście, że mój małżowin w domu był i mógł pojechać po Agnieszkę, która nie miała czym po zajęciach do domu wrócić. Prawie umarłam ze śmiechu przeczytawszy na interii lokalnej apel prezydenta Majchrowskiego do mieszkańców o rezygnację z jazdy własnymi samochodami i przesiadkę do tramwajów i autobusów. Info aktualizowane już po powrocie Gagi do domu. Ha ha ha.
Jest także bardzo zimno. Rano było -10 i zaliczyłam swoistą krioterapię, he he he, jadąc (a najpierw ze 20 minut idąc do autobusu) do LUXMEDU z materiałem na posiew. A iść trzeba było, bo chyba Asia słabo na Urotrim zareagowała i trzeba sprawdzić, co oznaczają te niepokojące, a widoczne gołym okiem właściwości moczu. Coś mi się wydaje, że znowu jakaś paskuda się przyplątała.
Ach, jak miło było do domu wrócić! Gorąca herbatka z sokiem malinowym i prasowanko na rozgrzanie rąk. Nie znoszę prasować, ale tym razem z zapałem machałam żelazkiem i z lubością składałam takie ciepełkie ciuszki Asi.
Co z tego? Kierowca pod sam dom z Myszką zajechał, więc do przejścia miałyśmy zaledwie kilka metrów, a ręce zmarzły mi tak, że dziecko syczało podczas rozbierania. Do bani z taką pogodą!
I najważniejsze: od wczoraj Asiolek chodzi i to nawet całkiem przyzwoicie. Wreszcie jej chód zaczął fizjologiczny przypominać, a i siły w nogach ma dostatecznie dużo. Dobrze dziecię było/jest rehabilitowane, a i regularne ćwiczenia przez cały czas od operacji z całą pewnością odegrały ważną rolę.






Pozdrawiam cieplutko,
Marta.
PS. A tak było niemal cztery lata temu, 6 grudnia 2006 r. "Mikołajowy prezent od Asiolka".


sobota, 21 sierpnia 2010

Asia lubi tańczyć

Właśnie znalazłam w swoich zbiorach filmik. Całkiem zapomniany, choć w sumie nie taki stary, bo z czerwca pochodzący. Zanim napiszę kolejną notkę zapraszam do obejrzenia, jak to moje dziecię radzi sobie tańcząc mimo nóżek, jakie są...Fenomenem jest muzyka, która gra, ale tylko w Asikowej główce. ;)



Ten taniec to jedna z tych rzeczy, które kiedyś wydawały się poza zasięgiem mojego dziecka, więc tym bardziej jestem dumna.

Fajnego łykendu życzę. Pozdrawiam serdecznie,
Marta.

czwartek, 17 czerwca 2010

Na prośbę Ewy ;)

Jakoś nie mogę zebrać się do pisania, ale za to wrzucam filmik, o jaki w jednym z ostatnich komentarzy prosiła Ewa, mamusia Kubusia.



Za jakiś czas skalpel poprawi niemożliwe do poprawienia rehabilitacją i za pomocą ortez i będzie znacznie lepiej. Mocno w to wierzę. darmowy hosting obrazków

Pozdrówka serdeczne,
Marta.

niedziela, 29 listopada 2009

Fotki z miasteczka świętego Mikołaja

Byliśmy. Wrociliśmy. Polecamy serdecznie, a za reklamę niechaj służy Asiolkowe podsumowanie "Było bombastycznie".

Na stronce wyczytałam, że w parku zainstalowano 3 miliony światełek. W korytarzu prowadzącym na jego teren świeci chyba połowa.





W karocy Kopciuszka





Tańczące i śpiewające małpy.



Parada z udziałem świętego Mikołaja, jego świty, a także postaci z bajek.



Niepełnosprawność czasem popłaca. ;) Asia jako jedyne dziecko została zaproszona na przejażdżkę w towarzystwie Kopciuszka i księcia.



"Mogłabym powozić prawdziwym zaprzęgiem". ;)



Tego gościa stojącego obok Asi przedstawiać chyba nie trzeba?



Jadalnia świętego Mikołaja...



...z aneksem kuchennym. ;)



U Śpiącej Królewny



I raz jeszcze zaprzęg świętego.



Byliśmy także w kinie, na seansie 5D. Super sprawa, wrażenie uczestnictwa w kolejnych scenach o wiele większe niż 3D. Prosto z kina wpadliśmy do domku świętego i Asia dostała od niego prezent. Za dyskretnym okazaniem przez matkę biletu za 3 dychy (można kupić także za sześć). Foty niestety brak, bo nie wyszła. Zemsta losu chyba, bo tam zdjęć robić nie można. A renifery (jak najbardziej prawdziwe) okazały się niefotogeniczne, he he.

Na koniec jeszcze migawka z galerii aniołów...



i jeszcze druga, ale konia z rzędem temu, kto powie mi, z jakiej to bajki. ;)



Filmiki ciemne wyszły, więc wklejam fotkę dla ułatwienia.



I to by było na tyle. Mam nadzieję, że nie tylko z przyjemnością obejrzeliście fotorelację z wycieczki, ale i chętki na wypad do parku świętego Mikołaja nabraliście.

Pozdrawiam ciepło i życzę serdecznie udanego tygodnia,
Marta.

poniedziałek, 3 sierpnia 2009

Zjazd po schodach

Uwielbiam nieoczekiwane Asiolkowe pomysły. Nie wszystkie, ale te z tych, które w realizacji przyprawiają mnie o gęsią skórkę, a ostatecznie o dumę z kolejnego wyczynu jak najbardziej. Bo radość z kolejnej przełamanej bariery przynoszą, i optymizmem, którego nigdy za wiele, napawają.
Nad morzem moja córka chyba zapomniała o wiosennej poważnej wywrotce na rowerze, gdy troche za szybko z górki zjeżdżając zbyt ostry zakręt wzięła, i tylko dzięki kaskowi nie skończyło się to pobytem na oddziale urazowym. No, musiała zapomnieć jak nic, bo podczas jednego ze spacerów postanowiła przekonać się, czy da radę zjechać po schodach. Co prawda marzył się jej ten manewr od dawna, z wypiekami na buzi, wzdychając niemiłosiernie obserwowała młodzieńców przemieszczających się w dół w taki sposób, ale nie sądziłam, że w takim krótkim czasie po feralnej przygodzie odważy się ryzykować.



Mogę tylko żałować, że tak późno siegnęłam po aparat, bowiem pierwsza część schodów bardziej stroma była, a więc i zjazd szybszy, ale Myszka świetnie dała sobie radę. Jak bum cyk cyk.

poniedziałek, 2 marca 2009

Asia złapała narciarskiego bakcyla

Wczoraj znów byliśmy z Asiolkiem na nartach. Co prawda ja wzbraniałam się mając w perspektywie kolejną przejażdżkę wyciagiem linowym, ale małżowin wyszedł mi naprzeciw i wyjechał autem na sam grzbiet góry. Jeste zatem 1:1, okazało się bowiem, że Jurek prowadząc samochód w trudnych warunkach czuł się dokładnie tak, jak ja w zeszłym tygodniu. Szczerze mówiąc to wcale tego nie chciałam, i podczas kolejnego wyjazdu zdecyduję się umierać ze strachu dla Asiolka. Bo córcia bakcyla złapała. Aż szkoda, że nie zdecydowaliśmy się na akcję "Asia na nartach" na początku sezonu.



W tamtą niedzielę Asia wyjeżdżała na górę na kolanie swojego tatusia, tym razem już na własnych nartkach.



A przed odjazdem jeszcze radocha na placu zabaw. To co, że zima? ;)



środa, 18 lutego 2009

Migawka z balu

Witam Was serdecznie i zapraszam do zerknięcia, jak moje dziecię bawiło się na balu karnawałowym w szkole.
Strój Różowej Damy Dworu, który matce niekoniecznie do gustu przypadł, Asia wyszperała sobie samodzielnie w internecie. Tzn. ja otworzyłam jej stronkę hurtowni, pokazałam jak przegląda się strony, a resztą zajęła się już Myszka.
Myślałam, że będzie miała problem z wyborem, ale okazało się, że jak nigdy niemal podjęła tzw. męską decyzję. Szybko i bez wahania. Tylko czemu musiałam jechać na drugi koniec miasta?;)






Pozdrówka serdeczne,

sobota, 7 lutego 2009

Coraz lepiej radzę sobie na pływalni

Witam serdecznie i od progu uprzedzam, że chyba Was zanudzę.
Ale co tam. Potrzeba ponownego pochwalenia się umiejętnościami Asiolka jest większa od obaw, że przestaniecie do nas zaglądać uznając nasz blogasek za monotematyczny. darmowy hosting obrazków Zresztą z całą pewnością nie różnię się w tej materii od innych mam.
Dziś zaliczyliśmy kolejne wyjście na basen. Trzecie dopiero, a tu taka niespodzianka. Zresztą sami popatrzcie.


Pozdrawiam Was serdecznie życząc udanego wieczora i miłej niedzieli,

czwartek, 5 lutego 2009

Bez trzymanki

Parę dni temu pochwaliłam się samodzielnymi krokami Asiolka.
Dziś nagrałam krótki filmik i zapraszam do jego obejrzenia.


środa, 4 lutego 2009

Pod górkę

Uff! Wreszcie przemęczyłam wrzucanie pliku video na serwer. Od niedzieli uparcie chciałam umieścić na jednym z dwóch kont w sieci (video inetria i youtube) krótki filmik, który nakręciłam na górce, jednak mimo, że spełnia on wszelkie warunki stawiane przez serwis sztuka ta nie powiodła się, niestety (ciekawe czemu?). Totalnym fiaskiem skończyło się także poszukiwanie w sieci programu do zmniejszenia wagi pliku, w tym bowiem upatrywałam szansę na powodzenie. Dopiero dzisiaj wpadłam na pomysł, by ten piekielny mov, w jakim mój aparat zapisuje nagrania przekonwertować do innego rozszerzenia, oczywiście z zamiarem dalszego kombinowania. Wybrałam dość chyba popularne WMV i proszę, oto jest. Z zaskoczeniem odkryłam, że zmiana rozszerzenia spowodowała redukcję mb i filmik został z powodzeniem przesłany na serwer. Takie proste rozwiązanie problemu, a ja prawie cztery dni się męczyłam.

Wątpiłam, czy Asia poradzi sobie z realizacją zamysłu. Oczyma wyobraźni widziałam dziecię spadające/turlające się z górki po upadku. Jednak dała radę.
Image Hosted by ImageShack.us



niedziela, 5 października 2008

Pierwszy sukces Asiolka w szkole

W czwartek znalazłam w dzienniczku lakoniczną informację o mającej odbyć się w sobotę imprezie w jednym z domów kultury, podczas której bądą wręczane dyplomy. Następnego dnia pani poprosiła, aby w poniedziałek dzieci przyniosły dyplomy do szkoły to pokseruje je i powiesi na tablicy wiszącej na szkolnym korytarzu. "Niech nasza klasa wreszcie zaistnieje. Niech wszyscy wiedzą, że w 01 także coś się dzieje" - powiedziała pani. I choć z powodu choroby nie bardzo miałam ochotę gdziekolwiek się wybierać z Myszką, to jednak machnęłam ręką na deszczycho i pojechaliśmy. Jak się później okazało, była to słuszna decyzja, bo Asia wzięła udział w "Kartoflince", czyli konkursie plastycznym na ziemniaczana postać oraz biżuterię z ziemniaka i...

Byłam bardzo zdziwiona, gdy zorientowałam się, że na imprezę przybyło tylko troje dzieci z Asiolkowej klasy. W jeszcze większe osłupienie wpadłam, gdy pośród prezentowanych na wystawie nagrodzonych prac jako jedną z pierwszych dostrzegłam pracę...własnego dziecka. Nie pomyślałam, że nagradzanie wszystkich dzieci jak leci to przedszkolny zwyczaj, a szkoła to nowy zupełnie inny etap życia, także dlatego, że zaczyna się typowe współzawodnictwo.
Asieńko, gratuluję Ci serdecznie pękając z dumy.

Asia odbiera nagrodę w kategorii bizuteria z ziemniaka:

darmowy hosting obrazków

Nagrodzony naszyjnik:

darmowy hosting obrazków

A tak Asia tańczyła w rytm hymnu na cześć ziemniaka:


piątek, 3 października 2008

Razem możemy więcej raz jeszcze

Witam Was serdecznie.
Jakis czas temu wspominałam o ogólnopolskiej akcji na rzecz poprawy warunków życia osób opiekujących się swoimi niepełnosprawnymi bliskimi. Dziś zapraszam do obejrzenia reportażu:


poniedziałek, 28 lipca 2008

Spełnione marzenie

Dawno nie odczuwałam takiej radochy jak dziś. He he. W końcu, po tygodniowych męczeńskich próbach udało mi się przesłać na serwer ważny filmik. Taki, na którym zależało mi najbardziej. Wszytkie wchodziły jak masełko, ten akurat nie chciał za nic w świecie. Udało się dopiero po przekonwertowaniu i zmniejszeniu wagi pliku.
Tytułowe spełnione marzenie nie dotyczy oczywiście mojego sukcesu, a Asiolka.
Zresztą zobaczcie sami:



Na tę chwilę Asia czekała ponad rok. I aż nad morze musiała w tym celu pojechać.Image Hosted by ImageShack.us

piątek, 6 czerwca 2008

Dzień Rodziny cd.

Oto obiecany filmik. Króciusieńki, ale zarejestrowany został na nim występ Asiolka i to jest najważniejsze.


wtorek, 3 czerwca 2008

Schody? Żaden problem.;)

Witajcie serdecznie w ten letni już niemal poranek.
Wpadłam na chwilkę, by uzupełnić poprzednią notkę. W końcu udało mi się bowiem wgrać na serwer filmik.


Miłego dnia, kochani.
Image Hosted by ImageShack.us

sobota, 26 kwietnia 2008

"Wyścigowanie" ;)

22 kwietnia - moja mała "Wyścigówa" twardo trenuje jazdę



24 kwietnia - Asia dosiadła swojego "rumaka" poraz piąty



Szkoda tylko, że filmiki strasznie tracą na jakości podczas konwersji.

poniedziałek, 10 marca 2008

Powrót z przedszkola

Dzisiejszego dnia było na tyle ciepło, że zamiast wrzucić Asiolka do śpiworka (konieczny w zimne dni z uwagi na marznące nózie) w wózku pozwoliłam jej na samodzielny spacer. I tak oto część drogi powrotnej z przedszkola moje dziecko wydziwiało: